Το μπάσκετ αλλάζει

Πηγή : http://www.goalday.gr/

Του ΛΕΩΝΙΔΑ ΠΙΣΤΙΟΛΗ

Λένε ότι τα λεφτά κάνουν τον κόσμο να γυρίζει. Το ίδιο «μήνυμα» στέλνει και το χαριτωμένο τραγουδάκι από το διάσημο αμερικανικό μιούζικαλ «Καμπαρέ» της δεκαετίας του ’70. Στους ρυθμούς του οποίου, καταπώς φαίνεται, έχουν αρχίσει για τα καλά να λικνίζονται και στην Ευρώπη!

Η μεταγραφή του Τζος Τσίλντρες στον Ολυμπιακό αποτελεί πιθανότατα τη μεγαλύτερη «κλοπή» που έχει κάνει ποτέ το ευρωπαϊκό μπάσκετ στο ΝΒΑ. Σύμφωνοι, στην Ευρώπη έχουν έρθει παίκτες όπως ο Ντομινίκ Γουίλκινς, ο Ρολάντο Μπλάκμαν, ο Τομ Τσέιμπερς, ο Τζορτζ Γκέρβιν, ο Εϊντριαν Ντάντλεϊ, ο Αλεξ Ινγκλις, ο Μπομπ ΜακΑντου, ο Αρτις Γκίλμορ. Ολοι τους, όμως, έκαναν το υπερατλαντικό ταξίδι είτε αφού είχαν πατήσει τα 30 τους χρόνια είτε έχοντας διαφόρων ειδών προσωπικά προβλήματα (βλ. Τάρπλεϊ).

Ακόμα και τα παραδείγματα παικτών όπως ο Ντάνι Φέρι, ο Μπιλ Μπράντλεϊ, ο Μπιλ Λεϊμπίρ, ο Τζεφ Ρούλαντ, ο Στάνλεϊ Ρόμπερτς και οι «δικοί» μας Αντόνιο Ντέιβις και Πι Τζέι Μπράουν, μικρή σχέση έχουν με την περίπτωση του Τζος Τσίλντρες και του Ολυμπιακού. Ολοι οι προαναφερθέντες ήρθαν στην Ευρώπη αμέσως μετά την επιλογή τους στο ντραφτ και προτού υπογράψουν συμβόλαιο στο ΝΒΑ. Ελάχιστοι ήρθαν στην Ευρώπη ευρισκόμενοι στην ακμή της καριέρας τους (Σο, Μπέρι, Μπάρι Κάρολ), όπως ο 25χρονος άσος της Ατλάντα?

Το ΝΒΑ και το ευρωπαϊκό μπάσκετ βρίσκονται σε μεταβατικό στάδιο και δεν χρειαζόταν η απόκτηση του Τσίλντρες από τον Ολυμπιακό για να το συνειδητοποιήσουμε. Φρόντισαν νωρίτερα να? χτυπήσουν το καμπανάκι η Χίμκι, η Ντιναμό Μόσχας, η Μπαρτσελόνα, ακόμα ακόμα και η Ρόμα με την απόκτηση του 18χρονου παιδιού-θαύμα Μπράντον Τζένινγκς! «Καλά θα κάνει το ΝΒΑ να προσέχει» προειδοποίησε ο Μπόστιαν Νάχμπαρ καθώς υπέγραφε το πλουσιοπάροχο συμβόλαιό του στην Ντιναμό. Οι ευρωπαϊκές ομάδες έχουν λεφτά και είναι αποφασισμένες να τα σκορπίσουν?

Την ίδια ώρα, οι αντίστοιχες του ΝΒΑ έχουν να αντιμετωπίσουν όχι μόνο την αβάσταχτη φορολογία των ΗΠΑ, αλλά και το φόρο πολυτελείας του? Ντέιβιντ Στερν, ο οποίος τις κρατάει (θέλοντας και μη) «μαγκωμένες». Ο Γκίλμπερτ Αρίνας προτίμησε να χαρίσει (στην κυριολεξία) 16 εκατομμύρια δολάρια στην Ουάσινγκτον προκειμένου να αποκτήσει η ομάδα του μεγαλύτερη ευλυγισία στο σάλαρι καπ. Το ίδιο έκανε και ο Κρις Πολ, που δέχτηκε μικρότερης διάρκειας συμβόλαιο από τη Νέα Ορλεάνη.

Το ΝΒΑ δεν είναι πια ο «μαγικός κόσμος» του παρελθόντος και τα κριτήρια είναι αυστηρώς οικονομικά. Για αυτό λοιπόν και η δημιουργία ευρωπαϊκής περιφέρειας στο ΝΒΑ μοιάζει να είναι το φυσικό επακόλουθο. Ισως και νωρίτερα από το 2018, το έτος που έχει θέσει σαν στόχο ο Ντέιβιντ Στερν. Το παγκόσμιο μπάσκετ είναι πια μια χρυσοφόρα «μπίζνα». Το ΝΒΑ έδειξε το δρόμο πριν από πολλά χρόνια και η Ευρώπη ακολουθεί. Κατά πόδας.

ΤΖΟ ΜΠΑΡΙ ΚΑΡΟΛ: Ο πρώτος διδάξας

Το 1980 επιλέχτηκε στο νούμερο ένα του ντραφτ από το Γκόλντεν Στέιτ και σε 4 σεζόν στο ΝΒΑ είχε 20,1 πόντους και 8,5 ριμπάουντ μ.ό. Ολα αυτά συνέβησαν προτού αποφασίσει να πάει στην Ιταλία σε ηλικία 26 ετών, επειδή δεν τα έβρισκε με τους Γουόριορς για την ανανέωση του συμβολαίου του. Κατέκτησε το ιταλικό πρωτάθλημα με τη Σιμάκ Μιλάνο και επέστρεψε στο ΝΒΑ ένα χρόνο αργότερα.

ΓΟΥΟΛΤΕΡ ΜΠΕΡΙ: Ο ερχομός του «Τρουθ»

Αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο Σεντ Τζονς με τιμές σταρ και το 1986 οι Μπλέιζερς τον επέλεξαν στο νούμερο 14 του ντραφτ. Στο ΝΒΑ έπαιξε τρεις σεζόν, έχοντας μάλιστα αξιόλογα στατιστικά (14,1π. μ.ό.), ωστόσο στα 25 του χρόνια επέλεξε να φύγει και να συνεχίσει την καριέρα του στην Ευρώπη. Πρώτος σταθμός του (προτού έρθει στην Ελλάδα για λογαριασμό του Ολυμπιακού) ήταν η Νάπολι, το 1990.

Ο ΦΟΡΟΣ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ: Ο τρόμος των ομάδων

Το «luxury tax», ο περίφημος φόρος πολυτελείας που ακούγεται ολοένα και πιο συχνά τα τελευταία χρόνια, είναι ο πρώτος λόγος που «δένει» τα χέρια των ομάδων του ΝΒΑ. Με απλά λόγια, πρόκειται για το ανώτατο όριο των χρημάτων που μπορεί να ξοδέψει κάθε ομάδα. Αυτές που θα το ξεπεράσουν (για τη νέα σεζόν το όριο είναι 71,15 εκατ. δολ.) θα πληρώσουν δύο φορές τη διαφορά σαν φόρο στο ΝΒΑ. Για παράδειγμα, οι Νικς αναμένεται να έχουν μπάτζετ 93.864.770 δολαρίων τη σεζόν 2008-09. Οπερ σημαίνει ότι θα πληρώσουν φόρο στο ΝΒΑ άλλα 22.714.770 δολάρια! Αυτήν τη στιγμή οκτώ ομάδες βρίσκονται πάνω από το συγκεκριμένο όριο.

ΜΠΡΑΪΑΝ ΣΟ: Από την Αγία Βαρβάρα στη Ρώμη

Το 1988 η Βοστώνη χρησιμοποίησε την επιλογή της στο νούμερο 24 του ντραφτ για να αποκτήσει τον άσο από το Σάντα Μπάρμπαρα. Μόνο που αυτός έκατσε ένα χρόνο στο ΝΒΑ (έχοντας 8,6 πόντους, 4,6 ριμπάουντ και 5,8 ασίστ μ.ό.) και ύστερα το έσκασε, μαγεμένος από τη Ρώμη και τα χρήματα που πρόσφερε αφειδώς εκείνη την εποχή η Μεσατζέρο. Επέστρεψε στο ΝΒΑ (στους Σέλτικς) το 1990.

ΤΟ ΔΟΛΑΡΙΟ ΚΑΙ ΟΙ ΦΟΡΟΙ: Σε σταθερή πτώση

Το ευρώ έχει κυριαρχήσει στην παγκόσμια αγορά, σε τέτοιο βαθμό που το δολάριο μοιάζει να έχει χάσει πολλή από την ισχύ του. Αυτός είναι ένας πολύ σοβαρός λόγος για τον οποίον οι παίκτες του ΝΒΑ έχουν αρχίσει να σκέφτονται σοβαρά την επιλογή της Ευρώπης. Χαρακτηριστικό είναι ότι στις 15 Ιουλίου η ισοτιμία ευρώ και δολαρίου έφτασε το 1,6, αριθμός που αποτελεί ρεκόρ στη σχέση των δύο νομισμάτων. Επειτα, υπάρχει και ο φόρος του 35%, ο οποίος συμπεριλαμβάνεται στα ποσά που παίρνουν οι παίκτες του ΝΒΑ. Για παράδειγμα, τα 35 εκατομμύρια δολάρια (για 5 χρόνια) που πρόσφεραν οι Χοκς στον Τσίλντρες, ισοδυναμούν ουσιαστικά με 22,5 εκατομμύρια δολάρια. «Καθαρά»

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΠΕΙΛΗ: Ρίχνουν χρήμα στην αγορά

Οι ευρωπαϊκές ομάδες βρήκαν πρόσφορο το έδαφος και αποφάσισαν να το εκμεταλλευτούν. Τη δεκαετία του ’80 οι ιταλικές ομάδες «έπαιζαν» μόνες τους, προσελκύοντας ουσιαστικά όλα τα μεγάλα ονόματα της εποχής. Από τον Μπιλ Μπράντλεϊ μέχρι τον Ντάρεν Ντέι. Ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός έκαναν πολλά «χτυπήματα» στη διάρκεια της δεκαετίας του ’90 και απ’ ό,τι φαίνεται οι εποχές αυτές ξανάρχονται. Μόνο που αυτήν τη φορά μπαίνουν στο «χορό» κι άλλοι. Οι Ρώσοι (Ντιναμό, Χίμκι), οι Ισπανοί (Μπαρτσελόνα), ακόμα και οι Ιταλοί (Ρόμα). Μπρέζετς, Ντελφίνο (φωτό), Νάχμπαρ, Τσίλντρες αποκτήθηκαν. Να περάσει ο επόμενος