Πέμπτη, 9 Ιουλίου 2009

Θεόδωρος Ροδόπουλος : "σε όλα τα πράγματα χρειάζεται υπομονή και επιμονή" !



Θεόδωρος Ροδόπουλος - προπονητής
(Α' Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Προπονητών - ΣΕΠΚ): ιδρυτής Salonica Basketball Camp και Ακαδημία Καλαθοσφαίρισης "ΑΣΤΕΡΙΑ" Θεσσαλονίκης

“Αισθάνομαι περήφανος και μεγάλη χαρά όταν ακούω παίκτες – εισηγητές να λένε σήμερα στα μικρά παιδιά ότι ήταν και αυτοί κάποτε στις θέσεις τους και μπορεί να υπάρχει και για αυτούς μέλλον ανάλογο”.

Ο Θεόδωρος Ροδόπουλος (Α' Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Προπονητών - ΣΕΠΚ), ιδρυτής του Salonica Basketball Camp και της Ακαδημίας Καλαθοσφαίρισης “ΑΣΤΕΡΙΑ” Θεσσαλονίκης, μίλησε στον Athletic Radio 104.2 fm και την εκπομπή “Το Μπάσκετ στην Κρήτη”. Μια πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για τις ακαδημίες και τις υποδομές από ένα άνθρωπο που έχει αφιερώσει την ζωή του πάνω σε αυτές τις ηλικίες και θεωρείται από πολλούς ο "Γκουρού" στον τομέα αυτό. Στην συνέχεια παραθέτουμε κάποια χαρακτηριστικά αποσπάσματα από αυτήν την συζήτηση :

“Από το Salonica Basketball Camp (SBC) έχει περάσει σχεδόν όλη η “μπασκετική Ελλάδα”, είτε σαν παιδιά είτε σαν άνθρωποι που έδειξαν τον δρόμο στα υπόλοιπα παιδιά. Είναι το πρώτο που ξεκίνησε στην Ελλάδα το 1983 και έδειξε τον δρόμο σε όλα τα άλλα που ακολούθησαν στην συνέχεια”.

“Αισθάνομαι περήφανος και μεγάλη χαρά όταν ακούω παίκτες – εισηγητές να λένε σήμερα στα μικρά παιδιά ότι ήταν και αυτοί κάποτε στις θέσεις τους και μπορεί να υπάρχει και για αυτούς μέλλον ανάλογο. Όταν ξεκίνησε το 1983 το SBC δεν υπήρχε σε κανένα άθλημα στην Ελλάδα camp. Δείξαμε το δρόμο για όλα αυτά που ακολούθησαν στο Basketball αλλά και σρ όλα τα σπορ γενικότερα”.

“Έχοντας δουλέψει σε διάφορα camp στην Αμερική πριν το 1983, ακόμα και στα μεγαλύτερα που υπήρχαν εκεί, θέλησα να ξεκινήσω μια ανάλογη προσπάθεια στην Ελλάδα, θεωρώντας το σαν δική μου υποχρέωση μετά το πέρασμα από την Αμερική και τις εμπειρίες που απόκτησα εκεί να κάνω και εγώ κάτι στην πατρίδα μου”.

“Όταν το καλοκαίρι τελείωνε το camp ερχόταν οι γονείς και μου έλεγαν τι θα κάνουν α παιδιά τον χειμώνα. Επίσης μετά κυρίως το 1987 με το χρυσό μετάλλιο της Εθνικής Ανδρών στο Πανευρωπαϊκό υπήρχε μια συσσώρευση αθλητών στις ακαδημίες. Έτσι αποφάσισα να δημιουργήσω μια ακαδημία που ήθελα όμως να εκφράζει και να προσφέρει κάτι διαφορετικό από τις άλλες που είχαν προηγηθεί. Μι ακαδημία στην οποία τα παιδιά να ασχολούνται με το Basketball, να έχουν καλή προπονητική έκφραση με 3 και 4 προπονητές μέσα στο γήπεδο κάθε μέρα και συγχρόνως όταν γινόταν 18 ετών να είναι ελεύθερη να πάνε σε όποια ομάδα θα διάλεγαν. Με τον τρόπο αυτό προσπάθησα να βοηθήσω τους υπεύθυνους, άσχετα αν αυτοί δεν το ακολούθησαν, στο ότι έπρεπε τα παιδιά να έχουν το δικαίωμα να αποδεσμεύονται στα 18 τους και όχι υπογράφοντας ένα δελτίο στα 9 ή στα 10 τους χρόνια να είναι δέσμια μέχρι τα 30 ή τα 32 τους χρόνια. Έτσι προσπάθησα να κάνω κάτι διαφορετικό το οποίο πιστεύω ότι πέτυχε και θα πρέπει να το ακολουθήσουν και οι άλλες ομάδες”.

Ποτέ δεν είδα την Ακαδημία ΑΣΤΕΡΙΑ σαν μέσο να βγάλω χρήματα και ούτε την δημιούργησα με αυτό το σκεπτικό, άλλα έγινε για να γίνει κάτι καλύτερο και σαν μια προσφορά δική μου προς τα παιδιά, σε ένα άθλημα που με βοήθησε να κάνω μια καλή και εύκολη ζωή όλα μου τα χρόνια, αφού όλη μου την ζωή ασχολούμαι με το Basketball”.

“Στους νεαρούς προπονητές που έρχονται να δουλέψουν στην Ακαδημία ΑΣΤΕΡΙΑ τους εξηγώ απλά ότι θα πάρουν τα ίδια χρήματα που θα έπαιρναν και στις άλλες ομάδες, αλλά θα δουλέψουν τρεις φορές περισσότερο. Έτσι θα γίνουν καλύτεροι προπονητές και το μέλλον θα είναι δικό τους. Με τον τρόπο αυτό έχω την δυνατότητα να έχω 3 και 4 προπονητές μέσα στο γήπεδο σε κάθε προπόνηση”.

“Σε μια ή δύο εβδομάδες σε ένα camp τα παιδιά δεν μπορούν να μάθουν το Basketball. Παίρνουν κάποια ερεθίσματα που πρέπει να τα ακολουθήσουν όσο μπορούν σε όλη τους την καριέρα. Οι υπεύθυνοι σε όλα τα αθλήματα πρέπει να σκύψουν πάνω στους προπονητές και να τους βοηθήσουν για να γίνουν καλύτεροι. Τα σωματεία από την άλλη πρέπει να έχουν τους κατάλληλους προπονητές για να μπορούν να δουλέψουν πάνω στο σωστό πρόγραμμα για τα παιδιά. Και για να έχουν τους καλούς προπονητές πρέπει οι υπεύθυνοι να τους βοηθήσουν ώστε να έχουν μια βελτιωμένη κατάρτιση, δηλαδή να γίνουν καλύτεροι προπονητές για να μπορούν να βοηθήσουν και τα παιδιά. Η “μπάλα” είναι στα χέρια των αρμοδίων και των υπευθύνων για να βοηθήσουν τους προπονητές και να έχουμε ένα καλύτερο Basketball, για το καλό του αθλήματος γενικότερα στην χώρα μας”.

“Στις μικρές ηλικίες τα παιδιά πρέπει να γυμνάζονται με αντιστάσεις, με προσοχή όμως και με ελαφριά αντιμετώπιση τους θέματος γιατί όλα τα παιδιά δεν έχουν τον ίδιο σωματότυπο. Δεν υπάρχει συγκεκριμένη ηλικία από την οποία θα πρέπει να ξεκινήσει η προπόνηση με αντιστάσεις, αλλά θα πρέπει αυτό να το κρίνουν οι προπονητές μα βάσει όλα τα δεδομένα για κάθε ένα παιδί. Πρέπει τα παιδιά να δυναμώσουν περισσότερο αλλά να μην υπερβάλλουν. Το over coaching δεν χρειάζεται σε αυτές τις ηλικίες”.

Στις μικρές ηλικίες το πρώτιστο είναι η βελτίωση της ατομικής τεχνικής, κάτι που λείπει στην Ελλάδα ακόμα και για τους μεγαλύτερους και όλα τα άλλα έρχονται σιγά – σιγά, που βοηθάνε να ολοκληρωθεί η προσωπικότητα του κάθε παιδιού μέσα στο άθλημα. Πρέπει να βοηθήσουμε να υπάρχουν περισσότεροι προπονητές μέσα στο γήπεδο και πrέπει να καταλάβουν και οι προπονητές ότι όλα τα πράγματα γίνονται σιγά – σιγά και να μην βιάζονται να γίνουν πιο γρήγορα από ότι πρέπει "μεγάλοι προπονητές". Σε όλα τα πράγματα χρειάζεται υπομονή και επιμονή”.

“Τα ΑΣΤΕΡΙΑ ξεκίνησαν το 1991. Για 7 με 8 χρόνια κανένας δεν ήξερε ότι ασχολούμαι με αυτήν την ομάδα. Όταν άρχισαν να βγαίνουν οι διεθνείς παίκτες ο ένας μετά τον άλλο τότε κάποιοι κατάλαβαν ότι κάτι γίνεται. Τα πρώτα χρόνια ήταν τα χρόνια της υπομονής, που δυστυχώς σήμερα κανείς δεν έχει. Χωρίς υπομονή και επιμονή δεν υπάρχουν αποτελέσματα”.

“Δεν συμφωνώ με τον καθαυτό όρο τη ξεκούρασης για τους αθλητές. Η ξεκούραση από το μπάσκετ μπορεί να γίνει με την ενασχόληση με κάποιο άλλο σπορ, για παράδειγμα να παίξει λίγο με την ρακέτα ή με κάποιο άλλο πάρεργο πράγμα που θα βοηθήσει το παιδί. Επίσης το πόσες φορές πρέπει να γίνεται την εβδομάδα προπόνηση είναι κάτι σχετικό. Όλα εξαρτώνται από τον σωματότυπο, την ηλικία και το πόσο δυνατό είναι το παιδί. Αυτά μας οδηγούν με το πόσο πρέπει να ασχοληθούμε με το παιδί και το άθλημα. Δεν υπάρχουν στάνταρ και ο προπονητής είναι αυτός που θα πρέπει να δώσει σε κάθε παιδί την σωστή κατεύθυνση”.

Το επίπεδο των παιδιών της Κρήτης που ήρθαν φέτος στο Salonica Basketball Camp (σ.σ Ιεράπετρα και Εργοτέλη) ήταν καλό και αυτό ήταν μια θετική έκπληξη για εμένα. Πιστεύω ότι υπάρχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης, Το πέρασμα τους από το camp με προκάλεσε θετικά και μου άρεσε πολύ ”.

“Ήμουν και είμαι πάντα αισιόδοξος, πρέπει να προλάβουμε όμως τα γεγονότα. Σήμερα τα παιδιά είναι πιο δυνατά. Πηδάνε , καρφώνουν, πρέπει όμως να τους κάνουμε καλύτερους μπασκετμπολίστες. Πρέπει όμως να μάθουν καλύτερα τα βασικά πράγματα πάνω στο άθλημα και όχι μόνο να τρέχουν, να πηδάνε και να καρφώνουν. Πρέπει να γίνουν καλύτεροι τριπλέρ, καλύτεροι πασέρ και καλύτεροι σουτέρ. Πρέπει τα παιδιά να ξέρουν τα βασικά. Και σκοπός των camps είναι να δώσουν το έναυσμα στα παιδιά για ένα καλύτερο μέλλον”.

“Η εξέλιξη των Ελλήνων προπονητών είναι πολύ σημαντική και σε αυτό βοηθάει τα μέγιστα και ο Σύνδεσμος Ελλήνων Προπονητών Καλαθοσφαίρισης (ΣΕΠΚ) . Φέτος έγιναν σεμινάρια τοπικά (Ηράκλειο – Ξάνθη – Βόλο – Τρίκαλα – Ναύπλιο), ένα σεμινάριο για μικρές ηλικίες στην Αθήνα και το μεγάλο σεμινάριο με προπονητές μεγάλης και αναγνωρισμένης αξίας στην Θεσσαλονίκη. Ο ΣΕΠΚ με όλα αυτά προσπαθεί για την καλύτερη επιμόρφωση των Ελλήνων προπονητών και ακόμα κάνει κάθε Οκτώβριο και το ταξίδι στην Αμερική, στο οποίο οι προπονητές προσπαθούν να επιμορφωθούν από του αντίστοιχους Αμερικάνους στα training camp των Κολεγίων και του ΝΒΑ. Νομίζω ότι η προσπάθεια που κάνει ο ΣΕΠΚ έχει βελτιώσει τα μέγιστα το επίπεδο των Ελλήνων προπονητών τα τελευταία χρόνια”.

“Είμαι πολύ ευχαριστημένος γιατί τα τελευταία 6 χρόνια δεν υπάρχει μικρή Εθνική ομάδα που να μην έχει ένα ή δύο παιδιά από τα “ΑΣΤΕΡΙΑ”. Νομίζω ότι ο χρόνος που οι έφηβοι θα έχουν περισσότερο χρόνο συμμετοχής στις ανδρικές ομάδες έχει πλησιάσει, γιατί με τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπισαν και αντιμετωπίζουν οι ομάδες με την οικονομική κρίση αρχίζουν να χρησιμοποιούν περισσότερο Έλληνες παίκτες και αυτό θα βοηθήσει στο να έχουμε πιο Ελληνικές ομάδες. Πιστεύω όπως και στην Ισπανία, τα νέα παιδιά θα είναι πιο γρήγορα και θα έχουν συμμετοχή όχι μόνο στις Εθνικές ομάδες, αλλά και στις ομάδες της Α1 και της Α2”.

Στις Εθνικές τουλάχιστο ομάδες ο προπονητής πρέπει να είναι Έλληνας και είμαι κάθετος πάνω σε αυτό, γιατί και είχαμε επιτυχίες με τους Έλληνες προπονητές βασικά και συγχρόνως γιατί αυτό πρέπει να γίνεται στις Εθνικές ομάδες. Έχουμε πάρα πολύ καλούς προπονητές και όπως πέτυχε όπως λέμε το “πείραμα Γιαννάκη” το ίδιο μπορεί να επιτευχθεί και με οποιονδήποτε προπονητή. Δεν χρειάζονται ξένοι προπονητές για να τα καταφέρουμε ”.

“Από το πρώτο camp που έκανα το 1983 το σλόγκαν μας ήταν “κάθε χρόνο και καλύτερα”. Και για αυτό είμαι ευχαριστημένος, γιατί κάθε χρόνο προστίθενται και κάποια στοιχεία, είτε στοιχεία τεχνικά, είτε παρουσιάσεως μέσα στο γήπεδο. Το SBC κάθε χρόνο ήταν και είναι καλύτερο και η υπόσχεση η δική μου, όπως άλλωστε έκανα και από την πρώτη ημέρα, είναι ότι θα είμαστε κάθε χρόνο και καλύτεροι και για το καλό τουSBC αλλά και για το καλό του Ελληνικού Basketball στο οποίο είναι αφιερωμένο”.

Το Salonica Basketball Camp (SBC) υπηρετεί το άθλημα αδιάκοπα από το 1983. Στις εξαιρετικές εγκαταστάσεις του Κολεγίου Ανατόλια, την μερίδα του λέοντος στο ΜΟΝΑΔΙΚΟ πανελλήνια πρόγραμμα έχει η λεπτομερής διδασκαλία των ΒΑΣΙΚΩΝ στοιχείων του παιχνιδιού. Τέσσερις εβδομάδες και το Shooting Camp δίνουν την ευκαιρία σε δεκάδες παίκτες κάθε επιπέδου να κάνουν εξειδικευμένη προπόνηση, να γνωρίσουν ποιες είναι οι αδυναμίες τους , να μάθουν τι πρέπει να κάνουν για να βελτιωθούν , αλλά και να συμμετάσχουν σε αγώνες με μεγάλο ανταγωνισμό. Το καλοκαίρι που μας πέρασε το Salonica Basketball Camp συμπλήρωσε 26 χρόνια συνεχούς λειτουργίας. Πρόκειται για ένα πραγματικά ασύλληπτο ρεκόρ τόσο για τα ελληνικά όσο και για τα ευρωπαϊκά δεδομένα.

Διάσημοι απόφοιτοι του SBC : Δ. Διαμαντίδης, Δ. Βεργίνης, Γ. Σιγάλας, Ν. Χατζηβρέττας, Γ. Σιούτης, Σ. Νικολαίδης, Ν. Γαλακτερός, Γ. Φλώρος, Γ. Μασλαρινός, Α. Παπαδάτος, Μίχαλος, Τ. Σταυρακόπουλος, Α. Χωλόπουλος, Β. Λανές, Γ. Γιαννουζάκος, Ε. Μελετιάδης, Γ. Τζήμας.

Διεθνείς παίκτες που δίδαξαν στο SBC : Π. Στογιάκοβιτς, Π. Φασούλας, Π. Γιαννάκης, Π. Λιαδέλης, Ε. Ρεντζιάς, Ν. Σταυρόπουλος, Δ. Παπανικολάου, Α. Μαματζιόλας, Χ. Παπαγεωργίου, Τ. Καρατζουλίδης, Λ. Παπαδόπουλος, Ν. Χατζηβρέτας, Δ. Διαμαντίδης

Έλληνες προπονητές που δίδαξαν στο SBC : Σ. Μαρκόπουλος, Ν. Σταυρόπουλος, Σ. Κέλλης, Μ. Γιαννουζάκος, Ε. Κιουμουρτζόγλου, Μ. Κυρίτσης, Α. Κοντοβουνήσιος, Κ. Αναστασάτος

Προπονητές από USA και Ευρώπη που δίδαξαν στο SBC : Pat Sullivan (St. Francis), Del Harris (NBA), Bob Kloppenburg (NBA), Gale Catlett (West Virginia), Chuck Davisson (NBA), Tom Newell (NBA), Gary Kloppenburg (CBA), Mike Kress ( Kennedy College), Joe Betancourt (NCAA), John Margaritis (Southern Arizona), Nick Lambros (Hartwick), Mike Murphy (Alabama), S. Eremin (Russia), S. Subotic (Slovenia)

Η Ακαδημία Καλαθοσφαίρισης τα «ΑΣΤΕΡΙΑ» ξεκίνησε το 1991 σα συνέχεια του Salonica Basketball Camp, κάνοντας πράξη την επιθυμία των γονέων στο SBC να υπάρχει κάτι αντίστοιχο για τα παιδιά τους και το χειμώνα. Σήμερα, τα «ΑΣΤΕΡΙΑ» λειτουργούν σα σωματείο με συμμετοχή σε όλα τα πρωταθλήματα και τουρνουά της Ε.ΚΑ.Σ.Θ. (μίνι, προπαιδικό, παδικό, εφηβικό & ανδρικό) αλλά και με συμμετοχές σε φιλικά τουρνουά σε όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό. Τα «ΑΣΤΕΡΙΑ» είναι το μοναδικό πρόγραμμα που από Ακαδημία έγινε Σωματείο, αντίθετα με αυτό που γίνεται συνήθως με τα Σωματεία να δημιουργούν Ακαδημίες. Και είναι ακόμα το μοναδικό που με απόφαση του εμπνευστή του Θ. Ροδόπουλου αποδεσμεύει τους αθλητές στο 18ο έτος της ηλικίας τους. Ο Θ. Ροδόπουλος, θέλησε με τα «ΑΣΤΕΡΙΑ» να δείξει στον κόσμο του basketball πως πρέπει να λειτουργούν οι πρότυπες Ακαδημίες. Έτσι, σε κάθε προπόνηση στην Αμερικάνικη Γεωργική Σχολή, 3 – 5 προπονητές βρίσκονται μέσα στο γήπεδο για να διδάξουν τις βασικές αρχές του αθλήματος, υπό την άμεση επίβλεψη του Θ. Ροδόπουλου.

Μια σημαντική επιτυχία της Α.Κ. ΑΣΤΕΡΙΑ του Θ. Ροδόπουλου είναι ότι τα πέντε τελευταία χρόνια έχει αναδείξει έξι (6) ΔΙΕΘΝΕΙΣ παίκτες στις «μικρές» Εθνικές Ομάδες, κάτι που δείχνει σε πολύ μεγάλο βαθμό τη σωστή δουλεία που γίνεται στη διδασκαλία των βασικών του basketball από το εξαιρετικό επιτελείο προπονητών των ΑΣΤΕΡΙΩΝ. Η αρχή έγινε με το σημερινό αρχηγό του Π.Α.Ο.Κ. Δ. Βεργίνη, ο οποίος ήταν ο ΠΡΩΤΟΣ διεθνής της Α.Κ. ΑΣΤΕΡΙΑ. Ακολούθησαν ο Σ. Ιωακείμίδης, ο οποίος σήμερα αγωνίζεται στην Ολυμπιάδα Πατρών και ο Δ. Αράπης που πλέον αποτελεί μέλος της Μ.Ε.Ν.Τ. Διεθνείς από πέρσι (2006) είναι και οι Ι. Καραθανάσης και Α. Ιωακειμίδης, οι οποίοι αγωνίζονται στην εφηβική και ανδρική ομάδα, ενώ την εξάδα των ΔΙΕΘΝΩΝ συμπληρώνει ο Ν. Τέρπος είναι μέλος της Εθνικής Παίδων. Τέλος ο Μανόλης Τσελεντάκης έχει κλειθεί φέτος σην προετοιμασία της Εθνικής Παίδων στο Μέτσοβο ενόψει του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος στην Λετονία, ενώ οι Θεόδωρος Πρωτούλης και Πολύδωρος Ακριτίδης συμμετείχαν στο Τετραεθνές Τουρνουά "Φιλίας" που έγινε πριν λίγες ημέρες στην Νικήτη της Χαλκιδικής.

Δεν υπάρχουν σχόλια: